Guido van der Wolk, Fluim,
De Windroos, gedichten.
Uitgeverij Holland, Haarlem.
Mei, 2005, 32 pagina's,
ISBN: 90 251 0961 6

 

Bestel bijvoorbeeld hier.

REACTIES  
Wytske Visser, Gemiddeld, 8weekly.nl, 16 juli 2005. In veel gedichten probeert hij op een postmoderne (...) manier de vragen van het leven te beantwoorden. Van der Wolk doet dit in een helder idioom, (...). (...) bezwerende zinnen (...). (...) Van der Wolk is doordrongen van de wetenschap dat alles relatief is, niets vaststaat en de wereld zich nu eenmaal op een bepaalde manier aan onze zintuigen voordoet. (...) Soms compenseert [hij] dit door wilde klankrijm, een andere keer door neologismen of licht absurdisme.
Bibi Dumon Tak, Korte bespreking, NBD/BIBLION, 14 juli 2005. 'Fluim' is het officiële debuut van Guido van der Wolk (1980). Zijn officieuze debuut verscheen in 2003 bij de Rijksuniversiteit van Groningen: 'Klinkende klanken.' Met 'Fluim' gaat hij de provinciale grenzen over. De bundel verscheen in de Windroosserie van Uitgeverij Holland waar ook grootheden als Campert, Vinkenoog en Kouwenaar in publiceerden. Van der Wolks gedichten moet je langs je heen laten vallen. En daarna moet je wachten tot er iets blijft haken. Dat gebeurt uiteindelijk bij een zin als: 'De vrouwen van vandaag zetten de loop in hun pas,/ ze gaan kogels kopen.' Of bij het gedicht 'Rond de wereld'. Heb even geduld met deze gedichten. Maar hoe vaker je ze laat vallen, hoe meer er aan je vast blijft haken.
Philip Hoorne, Te biecht bij de dichter, Philip Hoorne Schrijft, 13 juni 2005.De andere meewerkende dichters waren Guido van der Wolk, misschien – en ik zeg misschien omdat ik op deze zonnige maandag geen mensen, laat staan dichters, voor het hoofd wil stoten – de auteur van de beste Windroos so far, (...).
Tine Moniek, De Windroos wijst poëzie aan, Meander - Site vol van literatuur, 24 mei 2005.Als laatste, met z'n neus in de sterren, mocht Guido van der Wolk (Fluim) zijn debuut vasthouden. Veelbelovend, zo noemde Ingmar Heytze hem, en dat kan ik alleen maar beamen. Nog wat groeien naar die sterren mag, Guido!
Sven Ariaans, Te veel, www.plukdenacht.web-log.nl, 23 mei 2005. Guido. Guido.... Risico nemend. Over het randje rennend met rijm, experimenterend met vorm. Ik vond het spannend. Ik wilde meer van je horen. En los van dat, vond ik dat je fantastisch voordroeg. Ik besloot je bundel intensief te gaan lezen.
Ingmar Heytze, Gloedvol Betoog, www.dewindroos.web-log.nl, 23 mei 2005Guido van der Wolk, tenslotte, is volgens mij de meest veelbelovende dichter van de vier, omdat de laatste gedichten uit zijn bundel een nieuwe richting en dito kwaliteit uitstralen vergeleken met het werk ervoor.